Friday, April 27, 2012

ခုတေလာ က်န္းမာေရး

 ကြ်န္မဖ်ား
မတ္လအကုန္ ဧၿပီအကူးမွာ က်န္းမာေရး ေတာ္ေတာ္ည့ံသြားတယ္။ တစ္ခုေသာ စေနညေနမွာ အာေခါင္ပူ၊ ထြက္သက္ေလေတြပူ၊ မ်က္လံုးေတြပူ ၊ကိုယ္လက္ေတြ နာက်င္ကိုက္ခဲ ျဖစ္လာေတာ့ ေမာင္ႀကီးဆီ မတ္ေစ့ ပို႕တယ္။ ထိပ္ခဲ ဆိုတဲ့ ျပန္စာေလးေတာင္ မရေတာ့ ဖ်ားေနတဲ့ၾကားက "ရက္စက္ေသာ--------၊ ဘာညာကြိကြ၊ကႀကီး၊ ခေခြး၊ဂငယ္၊  ႀကီး၊ င" ဆိုၿပီး ရန္ေတြ႔တဲ့   မတ္ေစ့ပို႕လိုက္ႏိုင္ေသးတယ္ (ကြက္လပ္က သူ႕အိမ္ကေခၚတဲ့ နာမည္ေျပာင္ပါ)။ သူ ဖုန္းသံတိုးထားၿပီး ဖုန္းကိုလည္း မၾကည့္ျဖစ္လို႕ပါလို႕ဆိုၿပီး အဲဒီေန႕က ေစာေစာျပန္လာတယ္။

အဲဒီေန႕ကစၿပီး ေနမေကာင္းတလွည့္၊ ဖ်ားတလွည့္၊ ျဖစ္လိုက္တာ ၊ အိမ္မွာရွိတဲ့ ဒီကိုဂ်င္ တစ္ေန႔ ၃ လံုးႏႈံးနဲ႕ ၂ ကဒ္ကုန္သြားတယ္။ ေဆးခန္းလည္း မသြားဘူး၊ အိမ္နားက ေဆးခန္းက မနက္ ၉ နာရီဖြင့္တာ ၊တစ္ခါသား သမီးကိုယ္ပူလို႕ အိမ္နားေဆးခန္းပဲ ျပမယ္ဆိုျပီး ၉ နာရီမွာ ေမာင္ႀကီးတိုကင္သြားယူေတာ့ နံပါတ္ ၁၅ ရခဲ့တယ္။ ေရွ႕ကလူေတြက ညမအိပ္ပဲ တန္းစီေစာင့္တာလား စဥ္းစားစရာျဖစ္သြားတယ္။ အလွည့္ေရာက္ရင္ ဖုန္းဆက္ေခၚမယ္ေျပာတယ္။ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေခၚေတာ့ ေဆးခန္းပိတ္ခါနီး ေန႕လည္ ၁ နာရီ သြားၾကည့္ေတာ့ ၁၀ ေယာက္ေျမာက္လူနာကိုၾကည့္ေနတယ္... ဟူးးးးးး။ ကေလး ကိုယ္ပူ က်တာနဲ႔ ေနာက္တစ္ေခါက္သြားမၾကည့္ေတာ့ဘူး၊ သူတို႕လည္း ဖုန္းလွမ္းမဆက္ဘူး။ ေဆးခန္းသြားရင္ အၾကာႀကီးေစာင့္ရမွာစိုးတာရယ္၊ ကိုယ္သြားေလရာ ကေလးမပါမျဖစ္ေတာ့ ကေလးကို ေဆးခန္းမွာ အၾကာႀကီးမထားခ်င္ဘူး၊ သြားျပလည္း ငါ့ကို ပါရာစီတေမာလ္ပဲ ေပးမွာပါေလလို႕ ေျဖသိမ့္ျပီး အိမ္မွာပဲ ေဆးေသာက္ေနတာ...။ မေပ်ာက္ဘူးေတာ့..။

ကိုဝင္းနဲ႕မ်ားၾကည္ခ်င္လို႔လားလုိ႕ urine test လုပ္ၾကည့္ေသးတယ္။ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ ေမာင္ႀကီးဝယ္လာတဲ့ tester ကို ၾကည့္ျပီး..ဟင္... ၂၀ တန္ႀကီး ဝယ္လာျပန္ၿပီလုိ႔ အင္အားမရွိတဲ့ ၾကားက အျပစ္တင္လိုက္ေသးတယ္။ " ေနာက္တစ္ခါသံုးလို႕ ရတယ္မဟုတ္လား၊ အာ့ေၾကာင့္ တစ္ခါတည္း ေစ်းႀကီးတာဝယ္လာတာ" တဲ့...ကဲ....။ " ျဖစ္ရေလ အခ်စ္ရယ္" လို႕သာ ေျပာခ်င္ေတာ့တာပဲ။ ဘယ္လိုလုပ္ ေနာက္တစ္ခါသံုးမလဲ................ သူ႕ကို ဝယ္ခဲ့ဖို႔ မွာတံုးက သမီးတံုးက စမ္းတဲ့ဟာေရာ.. အဲဒါနဲ႔ သံုးေလ လို႕ ျပန္မေျပာတာေတာ္ေသးတယ္........ဟင္းးးး......။ 

၃ ရက္ေလာက္က ေန႔ေရာ ညေရာဖ်ားတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက် ဒီအခ်ိန္ေရာက္လာရင္ က်မစိတ္ေတြ ေဖာက္ေဖာက္လာတယ္.. ဆိုသလို ညေန ၆ နာရီဝန္းက်င္ဆို ထြက္သက္ေလေတြပူလာျပီ၊ မ်က္လံုးပူ၊ ေျခလက္ မသယ္ခ်င္ျဖစ္လာျပီ..။  တိုင္းၾကည့္လုိက္ရင္ အဖ်ားတက္လာျပီ။ သမီး သာမိုမီတာေလးလည္း ကြ်န္မပဲ သံုးလိုက္ရတယ္။ ဆရာဝန္ေတြမ်ား..တယ္ေတာ္... သာမိုမီတာေလးကို လွ်ာေအာက္ ပလြတ္ဆို ထိုးထည့္လိုက္တာ ၿငိမ္လုိ႕၊ ကိုယ့္မ်ာ ကိုယ့္လက္နဲ႕ ကိုယ့္လွ်ာေအာက္ကိုယ္ ထိုးထည့္တာကို ေခ်ာ္ေခ်ာ္ထြက္တယ္၊ ဒီၾကားထဲ မတ္တပ္ရပ္စမ္းေနတဲ့ ကေလးက လွမ္း လွမ္းဆြဲလို႔ သူမမီေအာင္ ႏြားေရနစ္သလို သာမိုမီတာႀကီးငံုၿပီး  ေခါင္းႀကီးေမာ့ထားရတာက တစ္မ်ိဳး...။ ေနာက္ေတာ့ ခ်ိဳင္းၾကားပဲ ထား တိုင္းလိုက္တယ္.. ေအးေရာ။ ခ်ိဳင္းၾကားထားတိုင္းရင္ တိုင္းရတာကို ၁ ႏႈတ္ရတယ္လို႕ (အမွား) ေျပာသံၾကားဖူးေတာ့ တိုင္းရတာက ၁၀၂ နီးပါး၊ ငါ့ ၁၀၁ နီးပါးပဲ ရွိတာ.. ကိတ္စန မရွိဘူးဆို ေပါ့ေပါ့ေလးေနရာကေန......သနပ္ခါးေမ ကို ေဖ့ဘြတ္မွာေတြ႕ေတာ့ ဖမ္းေမးလုိက္တယ္။ သူက ၁ ေပါင္းရမွာ အစ္မ ဆိုေတာ့မွ.. ဟိုက္.. ငါ့မွာ ၁၀၃ နီးပါးဟ၊ ငါတကယ္ဖ်ားတာပါလား ဆိုျပီး သာေခြယိုင္ ျဖစ္သြားေတာ့တာ.. လူ႔စိတ္...လူ႕စိတ္.......။

ဒီတစ္ခါ ေနမေကာင္းျဖစ္ရတာ ေတာ္ေတာ္ခံစားရတယ္.. အားမရွိ၊ ဘာမွ မစားႏိုင္၊ အေမႏို႔ကို အဓိက အာဟာရလုပ္ေနတဲ့ ၁ ႏွစ္သားကေလးကို အာဟာရက ေပးရတာနဲ႕ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ကို နာလန္ မထူႏိုင္တာပါ။ စိတ္ရွိေသာ္လည္း ထ လုပ္လုိက္ရင္ လူက မခံႏုိင္ဘူး..။ တစ္ရက္မွာ မီးပူတိုက္စရာေတြ မ်ားေနလို႕ ေန႕လည္ခင္း အားတံုး ခြဲတိုက္မယ္ဆို  ၁နာရီေလာက္ ထိုင္တိုက္လိုက္တာ.. ေနာက္ေန႕ အိပ္ရာထဲ ျပန္လဲျပန္ေရာ။ အေမ ေနမေကာင္းျဖစ္တာမွာ သမီးကေလး ခမ်ာ ေတာ္ေတာ္ သနားစရာေကာင္းတယ္။ တစ္ေန႕လံုး အေမနဲ႕ပဲ ေနရရွာ၊ အေမလုပ္သူက ကေလးကို ကူးမွာစိုးလို႕ သူ႕နားမကပ္ပဲ အိပ္ရာေထာင့္ကပ္ေနရင္ သူ႕ခမ်ာ အေမဆီေလးဘက္ေထာက္ေျပးလာ၊ အေမ့ေပၚ ဖက္တက္၊ အေမ့မ်က္ႏွာကို အတင္းလိုက္ၾကည့္ၿပီး ရယ္ရယ္ျပရရွာတာ..။ "အေမေနမေကာင္းတာေတြ သမီးကို ကူးမွာစိုးလို႕ပါ သမီးရယ္..." လို႕ ေျပာျပေပမယ့္လည္း သူ႕မွာ နားလည္ပံုမေပၚ..အေမနားသာ အတင္း ကပ္ေနခ်င္ေတာ့တာပဲ။ အိမ္ထဲမွာ မီးဖိုနဲ႕ အိပ္ခန္းလမ္းေလွ်ာက္တာကို အသက္ရႈျပင္းတဲ့ထိ ေမာေနေတာ့ အိပ္ရာထဲ လွဲေနရတာ မ်ားတယ္။ ကေလးနဲ႕လည္း မကစားႏုိင္.. သမီးေလးခမ်ာ အိပ္ရာ တစ္ေထာင့္မွာ သူ႕ရဲ႕ တစ္အုပ္တည္းေသာ ပံုျပင္စာအုပ္ေလးကို အရုပ္ၾကည့္လိုက္၊ ၾကာလာရင္ အိပ္ရာေပၚ လွဲျပီး စကားေတြ တစ္ေယာက္တည္းေျပာလိုက္ ေနရရွာတယ္။ တခါတေလ သမီးကို ကစားေပးရင္း စကားေျပာရင္ ေလသံေလးနဲ႕ ေျပာရတယ္..။ ေမာင္ႀကီးကိုလည္း တူတူပဲ။ စကားေျပာရင္ကို ေမာေနတာ.. ခက္ပါဘိ...။ ဒီလို လြယ္လြယ္ေမာတတ္လို႔ ရြာမွာတံုးက အီးစီဂ်ီ ရိုက္ၾကည့္ဖူးတံုးကေတာ့ ႏွလံုးက အေကာင္းပါပဲတဲ့.. ။ တျခား ဘာေရာဂါမ်ား ဒီလကၡဏာရွိေသးလဲ မသိဘူး၊ လြယ္လြယ္ေမာ ေရာဂါပဲ ဆိုၾကပါစို႕ရဲ႕...။


ေခ်ာင္းဆိုးလာတာက အဆိုးဆံုးပဲ... ။ ကေလးကို ကူးမွာစိုး..။ကေလးနဲ႕က ခြဲ အိပ္လို႕မရ..။ ကေလးကို ကူးမွာစိုး...။ ကိုယ့္မွာက ရာဇဝင္ရွိဖူးေတာ့ ေခ်ာင္းဆိုးတာ ရိုးရိုးလား... ဘာညာ လား.. စိတ္ပူရ ။ ေမာင္ႀကီးကိုလည္း အလုပ္က ျပန္လာရင္ ကေလး တန္းထိန္းရတာမ်ိဳး  ၊ ထမင္းကို ျဖစ္သလို စားလိုက္ရတာမ်ိဳးးေတြ မ်ားေတာ့ အားနာ...။ ေမာင္တစ္ထမ္း၊ မယ္တစ္ရြက္သည္ ငယ္ငယ္က ဖတ္ဖူးတဲ့ စံပ မယ္ခ ကာတြန္းထဲကလို ေမာင္က ပုတ္ ေလာက္ႀကီး အထုပ္ ၂ ထုပ္ေရွ႕ေနာက္ အိပဲ့ အိပဲ့ထမ္း.. မယ္က လက္သီးဆုပ္ေလာက္ အထုပ္ေလး ေခါင္းေပၚရြက္ထားသလို ခံစားရ...။